Onderzoek ‘The Value of Bosses’: de Beste Managers zijn Investors in People.

Beste Bazen behalen met 9 medewerkers de productiviteit waar een ander er 10 voor nodig heeft. Een andere bevinding: de gemiddelde productiviteit van een ‘gemiddelde’ baas ligt een factor van 1,75 boven de productiviteit van een ‘gemiddelde’ medewerker. Dat verklaart tegelijkertijd het verschil in salaris tussen beiden…..

Deze resultaten komen uit het onderzoek van Stanford Univ’s profs Edward Lazear, Kathryn Shaw en Christopher Stanton. “Measuring daily productivity of 23,878 workers and 1,940 of their supervisors at a large services firm over five years, researchers from Stanford and the University of Utah found that the best bosses increased their work group’s productivity so much that nine people were doing the work of 10.”

& Wat maakt nu de ‘Beste Bazen’ tot de meest effectieven c.q. tot ‘de besten’? D.i. hun (bijna unieke) competentie om bij de leden van hun team vaardigheden te ontwikkelen waarvan de organisatie nog lang profijt heeft.

De baas of manager met als primaire taak rendement op de investering in je mensen! Mooi.

And even the average boss was 1.75 times as productive as the average worker — which, they also note, was in line with the average pay differential.” Prof. Edward Lazear houdt zich in zijn carrière bezig met de economische kant van Strategisch Human Resources Management: wat brengt het op? Wat is het rendement van de investeringen die je als werkgever doet in je medewerkers? & Kan dat alles nog efficiënter, effectiever? Wat dat laatste betreft: dat kan altijd(!), zeker als de organisatie opereert als een ‘lerende organisatie’.

Dat een baas, een manager, een leidinggevende op die economische bijdrage van zijn/haar team een grote invloed heeft is een feit. Sterker nog: het valt als (eind)verantwoordelijke niet te ontkennen. De vraag wordt dan interessant: zijn er ‘Beste Bazen’?, waarschijnlijk, & Wat maakt hen dan tot ‘de Besten’?. In The Value of Bosses komen Lazear c.s. met hun onderzoek, de resultaten en de bevindingen.

As more productivity data become available, it is possible to examine the effects of people and practices on productivity. Arguably, the most important relationship in the firm is between worker and supervisor.

The supervisor hires and fires, assigns work, instructs, motivates and rewards workers. Models of incentives and productivity build at least some subset of these functions in explicitly, but because of lack of data, little work exists that demonstrates the importance of bosses and the channels through which the productivity enhancing effects operate. Using a unique company based data set, supervisor effects are estimated and found to be large for technology-based services workers.

The three most important findings are:

  1. The only “peer” that matters is the boss. In this environment peers have little or no effect on output, but bosses affect workers significantly. (nb; ‘a peer’ is een gelijke, een collega: de enige collega die dus echt van belang is voor je functioneren, dat is je baas! ‘T is maar dat je het weet.)
  2. Second, there is substantial variation in boss quality, measured by their effect on worker productivity. Replacing a boss who is in the lower 10% of boss quality with one who is in the upper 10% of boss quality increases a team’s total output by about the same amount as would adding one worker to a nine member team.
  3. Third, the marginal product of a boss is about 60% greater than that of a worker, commensurate with the ratio of their wages. Additionally, good bosses should be sorted to the best workers: although good bosses increase the productivity of both good and bad workers, they increase it by more for the firm’s top performers.”

Eenvoudig gezegd: een Beste Baas weet haar/zijn medewerkers effectiever & efficiënter in te zetten, daarmee een beter resultaat te bereiken & de vergoeding die hij/zij daarvoor ontvangt, te rechtvaardigen.

De reden of oorzaak van dit alles: “What made the best bosses so effective was their ability to teach their teams skills that persist.” Beste Bazen besteden niet alleen meer tijd/geld/middelen dan gebruikelijk aan de ontwikkeling van hun medewerkers (a.k.a. Strategisch HRM), zij deden dit ook nog eens op een zodanige manier dat deze nieuwe vaardigheden een deel werden van de (hernieuwde) inzet van hun medewerkers; échte Investors in People dus. 😉

Bron: The Value of Bosses; Lazear, Shaw, Stanton.

NB; Vandaag vraagt MIT research fellow Michael Schrage zich in het HBR blog, n.a.v. genoemde onderzoek, af: ‘Dragen marginale investeringen in gemiddeld presterende medewerkers én bazen er aan bij om het resultaat van je organisatie op een hoger (nb; winstgevend) niveau te tillen?’ Mooie vraag….

Bron: The Coming Collapse of Average Managers and Employees.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s