In 1990 werd er door het bedrijfsleven in ons land (omgerekend) € 2,6 miljard geinvesteerd in de ontwikkeling van de medewerkers. In 2010 is dit bedrag opgelopen tot € 6,7 miljard; ‘Da’s aanzienlijk.’ zou je zeggen. ‘Zou’ want in % van ons Bruto Nationale Product valt het allemaal wel mee: in 1990 was dat 1%, in 2010 zijn we ’gestegen’ (sic) naar 1,1%…… M.a.w. in 20 jaar tijd zijn we niet écht extra gaan investeren in opleiding en ontwikkeling van onze medewerkers én managers. Hoezo ‘Kenniseconomie’?
Deze cijfers komen uit het CBS rapport The Dutch growth accounts 2010. In het begeleidende persbericht meldt het CBS: “Door de economische crisis investeerden Nederlandse bedrijven in 2009 minder in kennis dan een jaar eerder. Hoewel de economie in 2010 weer herstelde, gold dat niet voor de kennisinvesteringen. Bedrijven hebben in 2010 evenveel aan kennis uitgegeven als in 2009. Het belang van de kennisinvesteringen is hierdoor verder teruggelopen. Het Nederlandse bedrijfsleven heeft in 2010 bijna 44 miljard euro geïnvesteerd in kennis. Dat is ongeveer 50 procent van alle investeringen door Nederlandse bedrijven.”
Dat bedrag lijkt dus fors maar ‘voor de duidelijkheid’ is het handig als we de definitie kennen die het CBS geeft aan ‘kennisinvesteringen‘: “Dit betreft uitgaven aan computersoftware, minerale exploratie en originelen op het gebied van woord, beeld en geluid. Ook uitgaven aan merknamen, organisatiestructuren, bedrijfsopleidingen, bouwkundige en technische ontwerpen, en research and development worden als kennisinvesteringen beschouwd.”
Ruim de helft van kennisuitgaven betreffen dan ook investeringen in organisatiestructuren en merknamen. ‘Grappig’ is dat de investering die bedrijven doen in de ‘organisatiestructuur’ tussen 1990 en 2010 in % van het BNP fors gestegen is nl. van 5,2% naar 14,3%. Investering in de ‘organisatiestructuur’ kun je zien als adviezen c.q. ondersteuning bij de ontwikkeling/verandering van de organisatie. Vaak heeft ook dit te maken met externe ondersteuning. ‘Je kan het zelf niet, dus roep je hulp in.’ Uiteindelijk kan dit leiden tot een zich continue herhalende “hulpeloze hulp vraag”; als in een Drama Driehoek.
Conclusie kan zijn dat organisaties zichzelf nog niet écht op eigen kracht ontwikkelen, nog niet écht in staat zijn om de beschikbare kennis, kunde & competenties van hun medewerkers daadwerkelijk & optimaal te exploreren, te benutten én verder te ontwikkelen; jammer. Het lijkt op een gemiste kans.
Maar als er, zoals het CBS veronderstelt, daadwerkelijk zoveel middelen in ons land beschikbaar zijn voor ‘kennisinvestering’ ca. € 50 miljard, kan het raadzaam zijn om de inhoud van dat potje anders te verdelen. Om: meer én gericht te investeren in de ontwikkeling van je medewerkers. De kans dat dan de ‘organisatiestructuur’ zich annex het gedachtengoed van Greiner organisch ontwikkelt, de merknaam beter gewaarborgd is, dat de kennisinvestering dan meer/beter rendeert & bijdraagt aan de continuïteit van de organisatie, is groot.
Voordat je het weet ben je dan uit dit ‘DRAMA’. 
)
